Voor het eerst meegedaan aan een toernooi!!
Als beginnend mahjonger had ik mij aangemeld als vrijwilliger. Het leek mij een goed idee om eens mee te maken hoe het op een toernooi toegaat. Tot mij gevraagd werd mee te spelen omdat een paar mensen niet aanwezig konden zijn....
Dat was toch wel van een andere orde. Maar ik had mij ten onrechte druk gemaakt, want ik heb ontzettende leuke
partijen gespeeld.

Ten eerste was de locatie Hageveld natuurlijk geweldig. Mooie zaal, precies groot genoeg.
Nadat alles was klaargezet begon men te spelen. Met een echte gong (bediend door Luuk) en daarna de eerste ronde. Behalve de wil om te winnen, vond ik dat ook de sfeer aan de tafels heel goed was.
Hoewel het spel natuurlijk volgens de MCR-regels gespeeld moet worden, was er ook wel begrip als er even iets niet helemaal goed ging.
Ik neem aan, dat bij de professionals de regels strikter worden toegepast (ahum). Tussendoor had ik ook de gelegenheid om met wat mensen van andere clubs te spreken -ook uit het buitenland- en zij waren allen vol lof over de organisatie van dit toernooi. Na een prima lunch (met dank aan de verzorgers hiervan) ging het spel verder en voor ik het wist waren de spelrondes voorbij.
Alle mensen die in de prijzen vielen, werden door het bestuur van B8 gefêteerd met cadeaus en daarna.......

Op naar het volgende toernooi !!!!!

Het was alweer even geleden dat ik een serieus toernooi speelde (het Bondstoernooi reken ik daar namelijk niet toe). Ik had dan ook erg veel zin in het Kongroverstoernooi. Connexxion-bus 300 bracht me vanaf Station Haarlem in een uurtje rechtstreeks naar de speellocatie, de kantine van verpleegtehuis De helpende hand in Amstelveen. Daar trof ik onder meer mijn clubgenoten Dini, Janie, Jeroen, Leny, Nino, Wil en ook Yvonne (als spelende ontvangstdame en mahjongmiss).

Daar hadden JanW en Aty ook bij willen zijn, maar een communi-catiefoutje hield ze thuis.

In de eerste ronde trof ik Nino, debutant op competitieniveau. Hij had me kort daarvoor verteld hoe hij baalde van het feit dat hij geen gooi meer kan doen naar de felbegeerde titel van Nederlands recreantenkampioen op het Valentijnstoernooi, onze thuiswedstrijd. Behalve Nino schoven Trees en Neil aan bij tafel 5, de tafel die ik de hele dag bezette. We speelden een gezellige maar ook spannende partij waarin ik uiteindelijk aan het langste eind trok. Daarbij had ik wel het geluk dat Neil eenmaal drie gesloten pungen vergat te tellen bij een zelfgetrokken mahjong.

In ronde twee ontving ik Berry, André en de sterke Martha. Ondanks vijf mahjongs in elf spellen moest ik de tafelwinst aan mijn tafeldame laten omdat ik ook veel weggaf en met de laatste mahjong 8 puntjes te kort kwam. Hoogtepunt voor mij was de all-fives-hand met drie gelijke, gemengde chows.

Halverwege de dag stond ik dus op 6 tafelpunten, een score die uitzicht gaf op een mooie ereplaats. In de volgende ronde verhoogde ik dat aantal echter met slechts 1 punt. Tafelgenote Eveline koos namelijk deze ronde uit om haar schamele score flink op te krikken. Ze sprintte onmiddelijk uit het zicht met vijf achtereenvolgende mahjongs. Omdat Annemieke daarna een goede mahjong haalde was ik op achtervolgen aangewezen. Even passeerde ik haar met twee puntjes, maar daarop had ze direct een beslissend antwoord. De arme Dimphy figureerde even kansloos als ze de twee voorgaande partijen was.

Ook in de laatste ronde moest ik het met 1 punt doen. Uitgerekend clubgenoot Jeroen zorgde er met een gevaarlijke discard voor dat Karst me in het laatste spel van de tweede plek stootte. Had ik hem in de spellen daarvoor maar maar wat moeten spekken ... Over spekken gesproken, dat is wat wij drieën deden bij Ingrid ('Rotterdam, Rotterdam, Rotterdam'). Ze profiteerde maximaal van onze risico's en nam de vier punten dankbaar in ontvangst.

De 8 punten met 122 mahjongpunten bleken uiteindelijk goed voor een 20e klassementsplek in een veld van 52 deelnemers. En omdat kopvrouw Yvonne het maar iets beter deed viel er weer weinig te juichen voor de competitiespelers van Bamboe Acht. Gelukkig voor de club gold dat niet bij de recreanten. Toen spreekstalmeester Gert de top-3 bekend ging maken was Janie's naam nog niet genoemd. De bronzen podiumplek bleek haar ten deel te vallen, met een mooie trofee en een rol in de huldigingsceremonie als beloning. Dat was verdiend want in de laatste ronde wist ze koploper Dennis te verslaan. Dini (8e) en Leny (11e) deden het ook goed.

De prijswinnares bood me ook nog eens een lift aan die ik dankbaar accepteerde. Zo vaak krijg ik niet de kans om bij een succesvol clubgenoot in de auto te zitten :).

 

 

De jaarlijkse inloopavond zetten we breed uit in de lokale media. Ons promotieteam (Wil en ik) plaatste berichten op buurtlink.nl, dichtbij.nl (Haarlems Weekblad, Regio Zuid-Kennemerland), de Hoofddorpse Courant, onze eigen website en Twitter. Ook mailden we (allebei!) De Heemsteder. Nieuwsgierig naar het resultaat van dit mediaoffensief hield ik op het moment suprême (gisteravond) de deur in de gaten. Tussen de nieuwjaarskussen en –handen telde ik uiteindelijk drie belangstellenden, veel minder dan vorig jaar.

Deze kwantitatieve tegenvaller maakte al snel plaats voor kwalitatief enthousiasme toen ik met Liesbeth, Cees en Trix kennismaakte. Ze bleken het spel reeds te hebben gespeeld en toonden zich aanstekelijk leergierig. Voor ons alle vier was het fijn dat ze op ongeveer hetzelfde niveau aanschoven. De stenen en het spelverloop waren hun bekend zodat we ons vrijwel direct stortten op de MCR-regels. Hier en daar meende ik een lichte duizeling te bespeuren over de schijnbaar oneindige mogelijkheden die deze bieden. Maar de uitdaging om ze te ontdekken en spelend toe te passen gingen ze met graagte aan.

Eerst belichtte ik een flinke selectie van scorende combinaties, waarna we aan het spelen sloegen met opengelegde stenen. Al mahjongend stuitten we weer op andere en toen we Yvonne’s prachtige hand bekeken zagen we een zuivere, omkeerbare mahjong met drie gesloten pungen.

In de drie spellen die we speelden haalde elk van mijn cursisten-voor-een-avond een mahjong. Cees scoorde met behulp van mijn mobieltje (1-4-7/2-5-8/3-6-9) een verweven hand met de zeven winden en draken compleet, Liesbeth een zeven-tweelingen-mahjong en Trix een schoon bamboespel met pung van zuidenwinden.

Opgewekt en tevreden gingen ze naar huis, met bedoeling binnenkort weer terug te komen. In de tussentijd gaan ze vast studeren op Wils cursusmateriaal…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De 9 bikkels van "Bamboe Acht"

Gisteravond kregen we - ten overvloede - het bewijs dat het mahjongvirus steeds meer mensen zijn greep krijgt. Bij Bamboe Acht betreft het weliswaar uitsluitend soortgenoten van 40+, maar verjonging kan op den duur niet uitblijven. Net op tijd nam het virus de overhand over een agressief griepvirus bij spelleider Eric, zodat hij het niet eerder op een speelavond genoteerde aantal van 36 (!) besmetten aan de tafels kon verwelkomen (welke club biedt er meer?). Penningmeester René was helaas niet onder hen want tegen zijn gelukkig tijdelijke klachten is het mahjongvirus nog niet opgewassen. Hij ontving vandaag een kaart vol beterschapswensen, een mooie ruiker en een zoen van de voorzitter.

Kanna, Bernadet, Bertie, Kas en Nel vormden het kwintet nieuwelingen bij wie de incubatietijd ten einde loopt. Als de voortekenen niet bedriegen zijn ook zij straks quasi niet meer te genezen. Ze zullen zich dan bij de 'happy many' hebben gevoegd.

Natuurlijk werd er ook nog gespeeld gisteravond. Het moet gezegd: ons vijftal had het niet gemakkelijk tijdens de vierde selectieavond. Gezamenlijk scoorden ze slechts vier mahjongs plus een valse. Voor de 'gevorderdenwong' zullen ze moeten blijven komen.

Heel wat beter vergaat het de nieuwe koploper Annet. Hoewel JanVDB zich aardig op dreef toonde hadden hij, Shui Ying en Len geen schijn van kans tegen de Haarlemse. De melding "Spel 'Ik kan er niets aan doen'" op het scoreformulier zegt dienaangaande genoeg.

Na een vertrouwenwekkend begin gaf lijstaanvoerder JanW een mahjong van 71 punten weg aan een stralende Viony. Haar hand (vier oplopende pungen van omkeerbare stenen) leek sterk op die van Nelleke waar Jan twee weken ook al tegenop liep. Men zou bijna gaan denken aan het bekende spreekwoord van die ezel ... Jan bleef overigens Viony uiteindelijk 3 mahjongpunten voor en incasseerde tevreden twee waardevolle tafelpunten. Harry ging met het 'been' lopen en Fons keek kansloos toe.

Inmiddels heeft Yvonne zich ook in de top gemeld. Ze speelde vooralsnog drie rondes en won die allemaal. Na een aarzelend begin profiteerde ze van het snelle speeltempo aan haar tafel. Aan geen van de andere tafels kwam men in de buurt van 15 spellen en, zo zou men denken, al helemaal niet aan Yvonne's eindsprint - haar handelsmerk - van vijf mahjongs in de laatste zes spellen. Maar aan tafel 5 presteerde Aty iets vergelijkbaars: met drie flinke mahjongs, een 'minimaaltje' en een remise stoof ze van -5 naar +299 mahjongpunten!

Aan tafel 8, ten slotte, ging het er spannend aan toe. Met nog één spel te gaan konden Jeroen, Irene en Eric nog aanspraak maken op de vier tafelpunten. Uiteindelijk kreeg geen van allen die omdat Irene's laatste mahjong haar op exact gelijke hoogte bracht met Eric en zij beiden drie punten scoorden.

Eens kijken of het mahjongvirus over twee weken nóg meer slachtoffers aan de tafels brengt.

 

Tussenstand na vier selectieavonden (van zeven)

Dinsdag trainingsavond! Voor een beginner, zoals ik, een spannende avond. Gelukkig word ik in een - uitverkoren - groep gezet, die wordt begeleid door Eric.

Om te beginnen een opgave van Wil: een chicken hand maken.

Mijn eerste gedachte was: "dat is voor mij niet zo moeilijk, want dat lukte mij regelmatig zònder opgave".

Maar dat viel tegen. De mooie combinaties die je nu kreeg en die ik herkende, moest ik nu ook ongedaan maken. En dat gaat je dan erg aan het hart.

Daarna moesten we 13 stenen willekeurig pakken en gezamenlijk uitmaken hoe wij het beste mahjong konden maken en waarom met die combinaties. In die uitleg moest natuurlijk een zo gunstig mogelijke score voor mahjong gehaald zien te worden. We probeerden natuurlijk allemaal indruk te maken op Eric met onze "briljante" ideeën door een zo goed mogelijke combinatie te bedenken, maar helaas vielen we soms ongenadig door de mand.

Vervolgens kregen wij opgaven, waarin wij moesten bepalen welke mahjong wij wilden halen en die moesten wij volhouden. Dat vond ik het moeilijkste, want gaandeweg het spel kreeg je natuurlijk betere opties dan waarvoor je in eerste instantie had (moeten) kiezen.

Wat ik heel prettig vond dat we tijd kregen om over onze zetten na te denken. Want dat heb ik 'als beginner' nog steeds nodig.

Gelukkig vonden we allemaal wel dat we door de deskundige en vooral ook heel geduldige uitleg van Eric meer inzicht hebben gekregen in de mogelijkheden van dit fantastische spel.

Eric, DANK en we zullen doorgaan....!