Het lijfblad van de Nederlandse Mahjong Bond vroeg Bamboe Acht'er Janie een verslag te schrijven van haar toernooidebuut. Na verschijnen kregen wij van de auteur toestemming om dit hier te plaatsen. Het ging allemaal heel snel. Eind vorig jaar de cursus mahjong gevolgd. Proefgedraaid op de open speelavonden van mahjongclub Bamboe Acht. Aangemeld als lid van deze club en dan meteen de vraag of ik mee wil doen aan het Valentijnstoernooi. Mijn eerste reactie was: Kan dat nu al? Geruststellende woorden van ervaren spelers en mijn enthousiasme voor mahjong spelen hebben me over de streep getrokken en ik heb me ingeschreven voor mijn eerste toernooi. Daar gingen we dan zaterdag 12 februari. Op naar College Hageveld in Heemstede, een schitterende locatie. Bij binnenkomst kreeg ik direct al een echt valentijnsgevoel. In de ontvangsthal hingen grote rode harten en de keuze van een lief klein vlammend hartje bepaalde je speelnummer dat met een magneetje kon worden “opgespeld”. Bij de inschrijftafel werden we verder geïnformeerd over wat nuttig zou zijn om je weg op het toernooi te vinden. Eerst maar op de geur van de koffie af. Leden van Bamboe Acht hadden zelf cake en ander lekkers gebakken voor het toernooi. Die traditie mag wat mij betreft worden voortgezet. Ondertussen stroomde de zaal al aardig vol met mensen met snel vlammende (of snel kloppende?) hartjes. Tijd om de eerste speeltafel te zoeken en kennis te maken met mijn eerste medespelers. Daarop volgde al snel de opening en het welkomstwoord door Jeroen. Een speciaal woord van welkom voor de mensen uit België, Frankrijk, Duitsland en Engeland. Jeroen bracht ook de tribune met mooie prijzen onder de aandacht. Leuk bedacht vond ik de prijs voor de eerste self pick met bamboe acht en de prijs voor degene die nummer veertien zou worden. Genoeg gepraat, ik wilde wel beginnen. Ondertussen voelde ik een gezonde spanning opkomen. Ik vroeg me kennelijk toch nog steeds af of ik al toe was aan het spelen van een toernooi. Met een slag op de gong ging de eerste ronde van start en kwetterden de stenen. Wonderbaarlijk snel viel de prijs voor de eerste self pick met bamboe acht. Is dat kennis, tactiek, geluk of een geheim? In de eerste ronde probeerde ik geconcentreerd alles in de gaten te houden. Het geluk was met me. Ik maakte een mooie pure straight, full flush. Tevreden sloot ik de ronde af met twee tafelpunten. Volgende ronde, andere tafel, andere mensen, kennismaken en weer vlot verder spelen. Ja, een beetje tempo vind ik ook een boeiend aspect van het spel. In de pauze genoten we van een goed verzorgde heerlijke lunch en werden de handen uitgebreid besproken en geanalyseerd. Zoals de teleurstelling van een niet gemelde mahjong, omdat je onzeker bent of de hand wel klopt. De niet meegetelde punten omdat het allemaal nog te snel gaat. De gemiste mahjong omdat je samen mahjong had, maar de andere speler eerder in de speelrichting zat. De handen met wachtend spel en de handen die maar niet wilden lukken. In de volgende ronde moest ik doen waar ik niet naar uit zat te kijken: de puntentelling noteren. Behulpzame medespelers hebben er voor gezorgd dat ik er een volgend keer niet meer tegenop hoef te zien. Al doende leert men. Na afloop van de alle rondes wachtten we onder het genot van een hapje en een drankje op de prijsuitreiking. De winnaars ontvingen hun prijs en een welverdiend applaus. Onze voorzitter Wil was uitbundig vrolijk teleurgesteld vanwege het mislopen van de poedelprijs. Maar groot applaus kreeg Wil wel voor het, samen met velen, organiseren van dit grote Valentijnstoernooi. Ik vond het een gezellige dag, heb kennisgemaakt met enthousiaste, soms fanatieke mahjongspelers, veel geleerd, maar vooral lekker gespeeld. Ik was er klaar voor, dus tot een volgend toernooi. |


