Mahjongclub Bamboe Acht - Boodschap
RSS Fan worden

Bezorgd voor FeedBurner


Recente posts

BASS-toernooi 2017: Oefening baart kunst
Valentijnsrecepten
37,5% van 25% verslaat 75%
Spannende apotheose van een geslaagde competitie
Reusachtige prestaties van Bamboe Acht (2)

Categorieën

Bamboe Acht avonden
Bamboe Acht Overdag
Clubtoernooi
Clubtoernooi 2015
GDDO 2014
Inloopavond
Kampioenscompetitie
Koppelcompetitie
OEMC 2014 Straatsburg
Portret
PR-activiteiten
Riichi
Sponsoring
Toernooien
Toernooien Buitenland
Trainingsavonden
Valentijnstoernooi
Valentijnstoernooien
Van de leden
Van de voorzitter

Archief

september 2017
augustus 2017
juni 2017
mei 2017
maart 2017
februari 2017
januari 2017
december 2016
november 2016
oktober 2016
augustus 2016
juni 2016
mei 2016
februari 2016
januari 2016
oktober 2015
september 2015
augustus 2015
juli 2015
juni 2015
mei 2015
april 2015
maart 2015
februari 2015
januari 2015
december 2014
oktober 2014
september 2014
augustus 2014
juli 2014
juni 2014
mei 2014
april 2014
maart 2014
februari 2014
januari 2014
december 2013
november 2013
oktober 2013
september 2013
augustus 2013
juni 2013
mei 2013
april 2013
maart 2013
februari 2013
januari 2013
december 2012
november 2012
oktober 2012
september 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
februari 2012
januari 2012
december 2011
november 2011
oktober 2011
september 2011
augustus 2011
juli 2011
juni 2011
mei 2011
april 2011
maart 2011
februari 2011
januari 2011
december 2010
november 2010
oktober 2010

Mogelijk gemaakt door

Bamboe Acht-blog

Hoe Ronald toch iets won en Jeroen zijn loopbaan misliep

Afgelopen vrijdag oefenden we ons suf. Ik leerde weer veel en zei dat we vast wel in de prijzen zouden vallen, de volgende dag op het Valentijstoernooi. Terwijl hij naar Jessica keek zag ik Ronald denken: 'Van haar winnen? Dat zal nog niet meevallen'. Jessica verbetert haar spel wekelijks en het verbaast me niets dat zij en Ronald competitiespelers zijn geworden. Het was dan ook leerzaam voor WilP en mij bij hen aan te zitten en met verschillende soorten handen in de fout te kunnen gaan. Het was immers nog niet DE dag. WilP wil echt recreant blijven, veel gezelliger en nooit met het mes op tafel spelen, zoiets.

Vrijdag kwam Winnifred naar mij toe fietsen, we liepen, met haar fiets aan de hand, naar Hageveld, ik liet mijn fiets thuis omdat we het steile bruggetje over moesten. Ik wilde haar laten zien wat een leuke korte weg ik te lopen had om daar te komen. Bij de brug was gelukkig een aardige jongen van de waterpadvinders die die zware fiets van Win over de brug hielp, dat bleek voor ons, zelfs samen, toch echt te veel.

De ontvangstcommissie stond ons op te wachten, Janie en Mieke wezen ons de weg. Vorig jaar lag Winnifred in het ziekenhuis, ik was lang ziek geweest en heb die dag als in een roes aan me voorbij laten gaan, herinner me er niet veel meer van. We werden wegwijs gemaakt, zochten een knijperhartje met startnummer uit en konden zo ons programma bekijken en vergelijken. Aan bijna elke tafel zou ik een clubgenoot tegen komen, leuk.

Om tien uur was daar het broertje van Robert ten B. of Matthijs v N., die ons liet ervaren wat presenteren eigenlijk inhoudt met een hartelijk welkomstpraatje waarin hij José op een onbegrijpelijke wijze leek te prijzen (Miss Baksel;-)) voor haar sturende bijdrage van het taartgebeuren. Al dat gebak was ook iets ongelooflijks. Ik heb slechts geproefd van de taart van José omdat ik zeker wist (ervaring) die het lekkerst te vinden, maar alle andere baksels zagen er prachtig uit en waren vast ook heel lekker. Zoals ook het rijstekoekje, dat ik dus wel proefde, waar de vrouw van Nino zich voor had uitgesloofd, heerlijk!!! Jeroen sloeg op de gong, het begon.

Ik zat bij WilP aan tafel, eerst leek het nog mee te vallen maar ik bakte er niets van, zij wel. Zij deed het supergoed. Toen ik aan het eind van de allereerste ronde die ochtend dacht met een vluggertje misschien toch nog een puntje te kunnen scoren, sputterde zij wat tegen omdat ik me zo haastte en snel snel snel dus dat puntje wilde scoren. Jos stond al met de knuppel in zijn hand en hief die om te slaan toen WilP 'Mahjong' riep, direct gevolgd door het zachte ‘boing’ van de gong. Zij was op tijd en maakte 4 tafelpunten, ik 0.

Jeroen liet de volgende gongslag aan Luuk over, Luuk die daar vroeg in de ochtend achter de computer bleek te zitten met zijn oom Michèl, het broertje van Eric. Dat was ook een leuke verrassing.
En Luuk maakte die ochtend aan de eerste tafel een kongroof! Jawel, dat is mij nog nooit gelukt, wel dat er van mij geroofd werd – da’s wat minder - maar dat de mogelijkheid er is en dat het af en toe voorkomt geeft het mahjongspel wat mij betreft toch een extra dimensie.


Het was zo'n fijne dag en zo 'gezellig' al die bekende gezichten van mensen van wie ik velen nu ook de namen ken en/of zo'n beetje waar ze vandaan komen.  Soms zeiden we dat ook tegen elkaar. Zo ook tegen WilM zei ik dat ik aan gezellige tafels zat. 'Gezellig, gezellig, dat gepraat over 'gezellige' tafels doet me niets, ik kom hier gewoon om te spelen en speel, punt'. Tsja, maar zij is de vrouw van die presentator, dat 'broertje van' dus zij kan gemakkelijk zo praten, zij heeft zo'n 'gezelligerd' altijd al naast zich. Aan het eind van de dag deden zij het samen. De prijsuitreikingen. Dat was ook mooi en goed gedaan allemaal. Mooie prijzen gemaakt door  het echte 'zusje van', een echte Kal, Christien.

Onze clubgenoten vielen niet in de hoofdprijzen, maar hebben het toch in beide categorieën gepresteerd de rode lantaarn te winnen. Carien was al weg, maar Ronald kon de zijne netjes in ontvangst nemen en deed dat met ere, ik gunde het hem ook van harte. Gefeliciteerd, Ronald, toch een prijs! En dank aan iedereen die heeft geholpen die dag zo mooi aan te kleden en goed te laten verlopen. Het was echt grandioos!!!!


3 Reacties op Hoe Ronald toch iets won en Jeroen zijn loopbaan misliep:

Comments RSS
Christien on maandag 24 februari 2014 23:23
Wat een heerlijk blogje heb je geschreven Liesbeth
Reageren op een reactie


Wil meijer-Kal on dinsdag 25 februari 2014 11:16
Wat en enthousiasme weer Liesbeth! Dank daarvoor! En.....ik hou ook van gezelligheid hoor. Geconcentreerd spelen is voor mij ook gezellig..... Groeten van Wil
Reageren op een reactie


jessica on woensdag 26 februari 2014 22:56
leuke blog heb je geschreven. het was weer een gezellig toernooi
Reageren op een reactie

Voeg een reactie toe:

Je naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak je tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment