Mahjongclub Bamboe Acht - Boodschap
RSS Fan worden

Bezorgd voor FeedBurner


Recente posts

37,5% van 25% verslaat 75%
Spannende apotheose van een geslaagde competitie
Reusachtige prestaties van Bamboe Acht (2)
Reusachtige prestaties van Bamboe Acht
NEMEN en GEVEN

Categorieën

Bamboe Acht avonden
Bamboe Acht Overdag
Clubtoernooi
Clubtoernooi 2015
GDDO 2014
Inloopavond
Kampioenscompetitie
Koppelcompetitie
OEMC 2014 Straatsburg
Portret
PR-activiteiten
Riichi
Sponsoring
Toernooien
Toernooien Buitenland
Trainingsavonden
Valentijnstoernooi
Valentijnstoernooien
Van de leden
Van de voorzitter

Archief

juni 2017
mei 2017
maart 2017
februari 2017
januari 2017
december 2016
november 2016
oktober 2016
augustus 2016
juni 2016
mei 2016
februari 2016
januari 2016
oktober 2015
september 2015
augustus 2015
juli 2015
juni 2015
mei 2015
april 2015
maart 2015
februari 2015
januari 2015
december 2014
oktober 2014
september 2014
augustus 2014
juli 2014
juni 2014
mei 2014
april 2014
maart 2014
februari 2014
januari 2014
december 2013
november 2013
oktober 2013
september 2013
augustus 2013
juni 2013
mei 2013
april 2013
maart 2013
februari 2013
januari 2013
december 2012
november 2012
oktober 2012
september 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
februari 2012
januari 2012
december 2011
november 2011
oktober 2011
september 2011
augustus 2011
juli 2011
juni 2011
mei 2011
april 2011
maart 2011
februari 2011
januari 2011
december 2010
november 2010
oktober 2010

Mogelijk gemaakt door

Bamboe Acht-blog

De Reus van Rotterdam, of, Hoe gelukkig kan je zijn?

In de afgelopen 15 jaar ben ik wel een paar keer als laatste geëindigd, maar nog nooit met nul punten. Dat heb ik dus gisteren mogen meemaken bij de Reus van Rotterdam. Met een heerlijk zonnetje schuin voor, vertrokken Wil en ik uit Bennebroek. Ik had er zin in. Een dag eerder had ik nog tegen een collega gezegd dat ik inmiddels wel zo vaardig in het spel was dat ik op toernooien niet meer in de onderste regionen zou belanden. We hadden een discussie over de geluksfactor bij Mahjong en ik beweerde dat de betere spelers steeds wel boven kwamen drijven, maar dat het gegeven dat er daarbij toch behoorlijk wat wisselingen in de bovenste helft plaatvonden, een bewijs was voor de factor geluk. Onderweg naar Rotterdam, geloof het of niet, dacht ik nog aan de kwalificatie die ik mezelf had gegeven. Was het verstandig geweest het lot zo te tarten?

De eerste ronde was ik Oost, dat is voor mij vaak gunstig voor een hoge score. Ik speelde tegen organisator Ad en Wei, een Chinese studente die in Duitsland studeerde en met haar man hun eerste toernooi in Nederland kwamen spelen. Wei bleek een leuke, toegankelijke, meid. Dat is best bijzonder vanwege de taalbarrière. Ze sprak niet zo goed Engels, lieber Deutsch. Ze bouwde op een heel bijzondere manier haar muur en dat probeerde ze ons duidelijk te maken. Heel gemakkelijk en snel, zei ze. Je maakt drie muurtjes van zes twee hoog en schuift ze dan in drie etappes aan elkaar. Het gevolg was een muur met bochten en uitstekende en soms vallende stenen, die steeds klaar was als de andere drie muren al stonden. Verderop in het spel hield ik , behulpzaam als ik ben, extra ruimte vrij om haar haar eigen bouwsel er tussen te laten schuiven. Ik weet niet zeker of ze mijn opmerking  “Here is some extra space for your Chinese wall” , wel kon waarderen. Ik speelde die ronde goed. Gooide geen winnende steen weg, maar maakte slechts twee keer Mahjong, terwijl de anderen naar hartenlust Hu riepen, vaak ook nog zelf gepakt. Resultaat voor mij: nul punten.

De tweede ronde speelde ik als een krant. Ik mocht weer schrijven maar gooide vrijwel alle winnende stenen op tafel. Resultaat: nul punten. Kortom, als het niet mee zit, zit het tegen. Langer dan je lief is.

De derde ronde, na een heerlijk broodje kroket,  pakte ik het onbewust geheel anders aan. Ik was steeds na drie, vier weggegooide stenen, wachtend. Let wel: wachtend tot een ander Mahjong maakte. Resultaat: nul punten. Voor de statistiek en wetenschappelijk onderzoek naar de geluksfactor, ik was dit keer niet als Oost begonnen.

De laatste ronde, bleek het nieuws over mijn bijzondere prestatie al rond te gaan. Berry verwelkomde me aan tafel met: Ik begrijp dat jij graag voor de nul punten gaat… Ik mocht weer als Oost beginnen, we bleven heel dicht bij elkaar, speelden spannende spelletjes. We wisselden de Mahjongen af, althans dat deden de andere drie. Mijn resultaat: nul punten.
Gelukkig hebben we de foto’s nog.
De gelukkigen
Competitie:
Ad van der Linden (2e), Marleen Dewolf (1e), Dewi Satriasaputra(3e)
Volledige uitslag
 Recreanten:
Ada Swinkels (2e), Albert de Bakker (1e), Robert Bodde (3e)
Volledige uitslag
      
Meer foto's op de website van de ENMV
 

1 Reactie op De Reus van Rotterdam, of, Hoe gelukkig kan je zijn?:

Comments RSS
Ronald Lammers on maandag 31 maart 2014 11:46
Jeroen, je stukje maakt mij toch wel weer gelukkig hoor. Ten eerste is het een eer om de "lantaarn" aan je over te dragen. Maar des te meer geeft het energie om verder te gaan met mahjongen. Met zoveel ervaring kan het je dus ook overkomen. Hopelijk blijft dit bij een incident. Laten we samen de stijgende lijn weer oppakken (ben alvast begonnen bij de Reus van Rotterdam, drie plekken hoger dan de vorige keer -:)). Ronald.
Reageren op een reactie

Voeg een reactie toe:

Je naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak je tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment