Ik was uitgenodigd op het toernooi in Rotterdam [de Reus van Rotterdam, red.], ik vond het leuk, al die mensen, al die clubleden van verschillende clubs. ''Onze'' Dini maakte het schoonste spel dat ik meemaakte tot zo ver, een 

, 51 punten maakte ze in totaal daarmee.

School Spel heet de club van Anja uit Berghem bij Oss. Ik had vaak een schoon spel (vond ik) maar mahjong maakte ik er meestal niet mee en één keer was ik zo gretig mahjong te maken dat ik het zei voor het zo ver was. Hu, dat was dus 60 punten tegen. Later speelde ik weer mooi met Anja van Schoon Spel en trok precies de steen die ik nodig had, ringen drie, om een

te maken, zette die steen lachend op m'n lat om nog maar eens goed te kijken of het

echt mahjong was . . . . . Maar zo zijn de regels niet, als je mahjong maakt met een getrokken steen moet je die getrokken steen meteen apart houden en tonen als je daar punten mee wil scoren . . . . .  ik leerde veel :-).

Ik vind onze naam, Bamboe Acht leuk, helemaal als je weet hoe die tot stand is gekomen. Andere clubnamen zijn: het Groene Hart, de Reus (ENMV), De 13 Wezen en De Oase. Leuk he :-)?

Bij aankomst kregen we een piepklein tasje met consumptiebonnen en op tafel stond een fles met water. Dat was allemaal goed geregeld. Hoe het kwam dat wij, als recreanten, met zes mensen aan èèn tafel geplaatst waren wisten de organisatoren niet maar ze wisten ons wel snel aan tafels te zetten op zo'n manier dat we niet de hele dag met dezelfde

mensen speelden. De lunch was goed en de borrelhapjes werd bijna om gevochten :-).

Na afloop zijn we uit eten gegaan. Ik wil de volgende keer weer mee!

Liesbeth op haar eerste toernooi!

Grappig is dat op deze foto ook Dini, Leny, Mirjam en Janie in beeld zijn!

 

Voor de 10e keer reisden Jeroen en ik af naar België om te genieten van een weekendje relaxen en mahjongen!

Vijf  keer vertoefden we in Mechelen en nu alweer voor de vijfde keer was Temse onze eindbestemming.

Oké, één keer was het alleen Jeroen, die vertrok naar ons buurlandje en dat ging ook gelijk mis, hij miste een afslag

(“schuld van de navigatie”) en kwam een half uur te laat.

Dus gewoon op vrijdag al naar België is veel relaxter en dat doen we dus voortaan altijd.

 

Bij vertrek toch nog een puntje van stress: “Vroeg Peter Van Damme mij op het Valentijnstoernooi om de kleedjes

mee te nemen of niet?” Toch de kleedjes maar ophalen en meenemen, beter mee verlegen dan om verlegen.

 

Na een heerlijk verblijf in Beveren gingen we zaterdag vol goede mahjongmoed op weg naar Temse waar we zoals

altijd gastvrij werden ontvangen met koffie en cake.

Bij binnenkomst in de Emiel Naudtszaal viel het gelijk op: 16 schitterende mahjongtafels lachten de spelers tegemoet, wat een feest om te zien. Nou die kleedjes konden dus gewoon in de auto blijven! Prima!

 

Michel vertelde me dat ze op vrijdag naar Amsterdam waren afgereisd om de tafels op te halen. Gefeliciteerd met jullie prachtige aanwinst!

 

Van de 64 spelers troffen we 34 Nederlanders, 17 Fransen, 1 Duitser,

1 Portugese en 11 Belgen. Toch weer een Nederlands onderonsje? 

Ik vind het juist zo leuk om tegen buitenlanders te spelen.

Maar daar was volgens mij door de organisatoren, Peter en Michel Van Damme, rekening mee gehouden bij de indeling van de tafels.

Ik speelde tegen 3 Belgen, 5 Fransen, 1 Portugese en 3 Nederlanders.

Een internationale dag dus voor mij. Ook heb ik verder van andere

spelers geen “klachten” gehoord dat ze te veel tegen hun landgenoten

moesten spelen. Chapeau voor dit punt van aandacht.

 

Na de eerste twee rondes was ik zeer tevreden met mijn 4 tafelpunten. Vooral omdat ik aan de eerste tafel mezelf

van de laatste plaats had teruggevochten naar de tweede plaats. Ook aan tafel twee tegen Peter, Gerda en Marion

was de strijd om de tweede plaats heel spannend. Leuk van die tafels waar je tot het laatste spel niet weet wie er met de grootste winst vandoor gaat.

In de pauze tussen de tweede en de derde ronde besprak ik dit feit met Desirée Heemskerk.

Dat had ik niet moeten doen!

Het ging direct mis in de derde ronde. Het feit dat ik hardop gezegd had dat ik het niet leuk vind dat er één

iemand aan tafel zodanig uitloopt dat de anderen er niets meer tegen kunnen doen was blijkbaar door mijn

onbewuste opgevangen als: “Ik vind het geweldig als dit gebeurt!!!”

Apolline Draux was degene die aan mijn derde tafel keer op keer mahjong maakte met een aantal selfdraws

en tot overmaat van ramp was ik iedere keer degene die de winning tile weggaf aan die tafel.

Nog een wonder dat ik er met 1 tafelpunt uit kwam.

Niet meer doen dus, dat hardop bespreken van iets wat je niet leuk vindt, je onderbewuste kent het woordje “niet” niet!! Q.e.d.

 

Aan de laatste tafel liet de wong mij volledig in de steek en gooide ik ook nog in de gong de winnende tekens 7

voor Paula weg. Zij won de tafel en hield daarmee Alexandre Martin af van toernooiwinst. De eindzege ging zo naar Marianne Croeze. Excuséz-moi, Alexandre! Gefeliciteerd Marianne. Nul tafelpunten vielen mij ten deel als afsluiting van deze “Belgium Open”. Met een totaal van 5 TP moest ik uiteindelijk tevreden zijn.

 

Toch heb ik heel lekker gespeeld de hele dag en we kijken nu alweer uit naar volgend jaar!

Bedankt Peter en Michel voor de perfecte organisatie en de gezellige mahjongdag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Groeten van Wil Meijer-Kal

 

Jeroen, Wil en Yvonne

vertegenwoordigden jullie club!

Voor het eerst meegedaan aan een toernooi!!
Als beginnend mahjonger had ik mij aangemeld als vrijwilliger. Het leek mij een goed idee om eens mee te maken hoe het op een toernooi toegaat. Tot mij gevraagd werd mee te spelen omdat een paar mensen niet aanwezig konden zijn....
Dat was toch wel van een andere orde. Maar ik had mij ten onrechte druk gemaakt, want ik heb ontzettende leuke
partijen gespeeld.

Ten eerste was de locatie Hageveld natuurlijk geweldig. Mooie zaal, precies groot genoeg.
Nadat alles was klaargezet begon men te spelen. Met een echte gong (bediend door Luuk) en daarna de eerste ronde. Behalve de wil om te winnen, vond ik dat ook de sfeer aan de tafels heel goed was.
Hoewel het spel natuurlijk volgens de MCR-regels gespeeld moet worden, was er ook wel begrip als er even iets niet helemaal goed ging.
Ik neem aan, dat bij de professionals de regels strikter worden toegepast (ahum). Tussendoor had ik ook de gelegenheid om met wat mensen van andere clubs te spreken -ook uit het buitenland- en zij waren allen vol lof over de organisatie van dit toernooi. Na een prima lunch (met dank aan de verzorgers hiervan) ging het spel verder en voor ik het wist waren de spelrondes voorbij.
Alle mensen die in de prijzen vielen, werden door het bestuur van B8 gefêteerd met cadeaus en daarna.......

Op naar het volgende toernooi !!!!!

Het was alweer even geleden dat ik een serieus toernooi speelde (het Bondstoernooi reken ik daar namelijk niet toe). Ik had dan ook erg veel zin in het Kongroverstoernooi. Connexxion-bus 300 bracht me vanaf Station Haarlem in een uurtje rechtstreeks naar de speellocatie, de kantine van verpleegtehuis De helpende hand in Amstelveen. Daar trof ik onder meer mijn clubgenoten Dini, Janie, Jeroen, Leny, Nino, Wil en ook Yvonne (als spelende ontvangstdame en mahjongmiss).

Daar hadden JanW en Aty ook bij willen zijn, maar een communi-catiefoutje hield ze thuis.

In de eerste ronde trof ik Nino, debutant op competitieniveau. Hij had me kort daarvoor verteld hoe hij baalde van het feit dat hij geen gooi meer kan doen naar de felbegeerde titel van Nederlands recreantenkampioen op het Valentijnstoernooi, onze thuiswedstrijd. Behalve Nino schoven Trees en Neil aan bij tafel 5, de tafel die ik de hele dag bezette. We speelden een gezellige maar ook spannende partij waarin ik uiteindelijk aan het langste eind trok. Daarbij had ik wel het geluk dat Neil eenmaal drie gesloten pungen vergat te tellen bij een zelfgetrokken mahjong.

In ronde twee ontving ik Berry, André en de sterke Martha. Ondanks vijf mahjongs in elf spellen moest ik de tafelwinst aan mijn tafeldame laten omdat ik ook veel weggaf en met de laatste mahjong 8 puntjes te kort kwam. Hoogtepunt voor mij was de all-fives-hand met drie gelijke, gemengde chows.

Halverwege de dag stond ik dus op 6 tafelpunten, een score die uitzicht gaf op een mooie ereplaats. In de volgende ronde verhoogde ik dat aantal echter met slechts 1 punt. Tafelgenote Eveline koos namelijk deze ronde uit om haar schamele score flink op te krikken. Ze sprintte onmiddelijk uit het zicht met vijf achtereenvolgende mahjongs. Omdat Annemieke daarna een goede mahjong haalde was ik op achtervolgen aangewezen. Even passeerde ik haar met twee puntjes, maar daarop had ze direct een beslissend antwoord. De arme Dimphy figureerde even kansloos als ze de twee voorgaande partijen was.

Ook in de laatste ronde moest ik het met 1 punt doen. Uitgerekend clubgenoot Jeroen zorgde er met een gevaarlijke discard voor dat Karst me in het laatste spel van de tweede plek stootte. Had ik hem in de spellen daarvoor maar maar wat moeten spekken ... Over spekken gesproken, dat is wat wij drieën deden bij Ingrid ('Rotterdam, Rotterdam, Rotterdam'). Ze profiteerde maximaal van onze risico's en nam de vier punten dankbaar in ontvangst.

De 8 punten met 122 mahjongpunten bleken uiteindelijk goed voor een 20e klassementsplek in een veld van 52 deelnemers. En omdat kopvrouw Yvonne het maar iets beter deed viel er weer weinig te juichen voor de competitiespelers van Bamboe Acht. Gelukkig voor de club gold dat niet bij de recreanten. Toen spreekstalmeester Gert de top-3 bekend ging maken was Janie's naam nog niet genoemd. De bronzen podiumplek bleek haar ten deel te vallen, met een mooie trofee en een rol in de huldigingsceremonie als beloning. Dat was verdiend want in de laatste ronde wist ze koploper Dennis te verslaan. Dini (8e) en Leny (11e) deden het ook goed.

De prijswinnares bood me ook nog eens een lift aan die ik dankbaar accepteerde. Zo vaak krijg ik niet de kans om bij een succesvol clubgenoot in de auto te zitten :).

 

 

 

 

 

 

 

 

De 9 bikkels van "Bamboe Acht"

Cor en Ans Hoogland hebben nu voor de derde keer het Roode Vijven-toernooi, een Riichi toernooi, in Doetinchem georganiseerd.

Het toernooi bestaat uit twee dagen, waarbij de zaterdag geldt voor de Nederlandse ranglijst en de zondag een MERS-1 toernooi is. De speler, die beide dagen meespeelt en de hoogste score over die twee dagen haalt, gaat met een mooie trofee naar huis.

De eerste ronde op zaterdag ging meteen zeer slecht, -27.000 punten, een lekkere start...

Maar gelukkig verliep het na de lunch een stuk beter en met twee gewonnen partijen en een 2e plek werd ik uiteindelijk verrassend 3e, na Annemieke Hesselink en Dicky Rep. Harry bereikte op zaterdag de 21e plek.

Cor en Ans hadden voor de liefhebbers op zaterdagavond een stamppottenbuffet geregeld in een gezellig restaurant in het centrum van Doetinchem.

 

Op zondag werd er door ziekte en afzeggen van de Fransen met 32 spelers van start gegaan. Het begon weer even beroerd als zaterdag, -28.000, maar door een redelijke tweede en derde ronde was ik toch weer in de plus gekomen. De klapper kwam in de laatste ronde. Eén van de tegenspelers pakte zelf, op Oost, de 'Dertien wezen', waarop wij allen aan haar 16.000 punten konden betalen. Uiteindelijk had zij 77.000 punten op de teller en hadden wij het nakijken. Zo kan het gaan met Riichi. Door deze laatste bijzondere ronde belandde ik op de 21e plek. En de totale score over twee dagen op de 7e plek. Janine Scholtemeijer mocht de trofee mee naar huis nemen.

 

Op zaterdag 22 t/m zondag 23 oktober 2011 werd voor de tweede keer een mahjongmarathon-toernooi gehouden in Almere; wederom georganiseerd door Anton Kösters en Janine Scholtemeijer. Er werd ook weer bij Janine thuis gespeeld.

 

Zaterdagochtend vertrok ik om half elf uit Leidschendam richting Almere. Prachtig mooi weer was het die ochtend. Zonder file kwam ik om ongeveer half twaalf aan in Almere. Gewapend met een bosje bloemen voor de vrouw des huises, een schaal met wadji (kleefrijst) [heerlijk!, red.] en weekendtas stapte ik het huis binnen. De deur was open omdat er iemand buiten stond. De persoon zelf ken ik op dat moment niet, later bleek het Rudi Kopmanis te zijn uit België. 

 

Ik ging de woonkamer in zag een gezellige drukte. 'Oeps', dacht ik, 'weer als laatste'. Na iedereen te hebben gegroet,vroeg ik naar Janine. Bleek dat ze nog twee dames van het station moest ophalen ... ik was dus niet de laatste. Ik nam een kopje koffie en moest gelijk van Wil een teamfoto maken met teamgenoot Dennis Boekstaaf. Na de fotoshoot moest ik mijn nummer pakken uit een lampion. Er hingen vierentwintig lampionnen aan de muur, acht op elke rij. Ik had lampion numero uno, niet dat ik als nummero uno ga eindigen ... verre van dat. De lampion mag je na afloop meenemen.

 

Inmiddels stonden Janine en de andere dames in de woonkamer. Na de dames gegroet te hebben en de bosje bloemen voor Janine,werd er om stilte gevraagd door Anton. Een welkomstwoord van Anton aan alle deelneemers/sters en in het bijzonder voor de nieuwe gezichten; twee uit Frankrijk, twee uit België en twee uit Nederland. Anton wenst iedereen veel succes en veel mahjongplezier. De strijd kan beginnen.

Inmiddels is het al ± kwart over twaalf.Speelschema is als vorig jaar, vijf minuten pauze na elke ronde en drie maal pauze van twee uur. Bamboe Acht is vertegenwoordigd met vijf personen: Wil, Eric, Harry, Christien en ondergetekende.

 

Ik had het voornemen om een goed resultaat neer te zetten op deze marathon. Helaas is het niet gegaan zoals ik in gedachten heb. Dus bij dezen wil ik niet over mijn spel hebben, want het is in één woord KNUDDE. Als team is het ook PET: laatste plaats,sorry Dennis. Jammer vond ik het wel van Harry. De eerste ronde zaten wij samen aan tafel met nog twee anderen, weet niet meer welke personen [Pauline en Cees, red.] en het was Harry die steeds 'HU' roept. Harry zat lange tijd op kop, tot na de tweede pauze tegen de ochtend, toen ging het niet meer zo goed. Uiteindelijk is Harry op de derde plaats geëindigd, ingehaald door Marleen Dewolf (tweede plaats) en winnaar van het toernooi Bert Claessen.

 

Als team is de winnaar de Rode Lotus,team bestaat uit Rudi Kopmanis en Marleen Dewolf uit België.

Al met al was het weer een heel gezellig weekend geweest: leuke sfeer, lekker onspannen, soms wat luidruchtig van een paar dames (om de mahjongers wakker te houden, heb ik het gevoel). Ik hoop tot volgend jaar, als je gezondheid het toelaat. Zondagmiddag ± half drie, na een lekkere kop soep met broodjes en de prijsuitreiking ging iedereen weer met tevredenheid en voldaan of niet richting huis.

 

Even om te weten, Harry 3e, Wil 16e, Eric 18e, Nino 23e en Christien 24e plaats.

 

Tot ziens & groeten, Nino

 

 

"Helaas bij aankomst geen lekkere bak koffie met een plak cake. Bij ons Valentijnstoernooi zijn we verwend met de eigengemaakte lekkernijen. En die warme snack aan het einde van de dag…………..?

 

 

 

"Natuurlijk was het zaterdag veel te mooi weer om een dag binnen te zitten. Toch reed ik die morgen opgeruimd en vol goede moed naar IJsselstein. Na een eerste ronde met een slechte start en een goede eindsprint (2 tafelpunten) vond de wong mij na de lunch. Die tweede ronde lukte alles en verdiende ik zonder moeite 4 punten. Naast mijn schoenen ging ik de derde ronde in. Toen ervoer ik weer wat Jan vd B bedoelde met karaktervormend. Ik keerde nog net niet de tafel om. De wong strafte mijn hoogmoed. Nederig begon ik aan de laatste ronde. De wong apprecieerde mijn nieuwe houding. Ik maakt weer een paar Mahjongs waaronder ook selfpicks. Spijtig voor Yvonne dat ik daarmee een plaats in de top drie voor haar onmogelijk maakte. Gelukkig vatte ze het sportief op. Mahjong is karaktervormend, Jan zei 't al"

 

 

 

 

 

 

 

 

Hou de toernooikalender in de gaten en meld je op tijd aan voor het volgende toernooi.