Mahjongclub Bamboe Acht - Boodschap
RSS Fan worden

Bezorgd voor FeedBurner


Recente posts

.....et
Kampioen. Het is gelukt!
Kampioen OOSTperiode
Winst in een bloedstollende partij
Je blijft leren...

Categorieën

Bamboe Acht avonden
Bamboe Acht Overdag
Bekercompetitie
Clubtoernooi
Clubtoernooi 2015
Competitie
GDDO 2014
Inloopavond
Kampioenscompetitie
Koppelcompetitie
OEMC 2014 Straatsburg
Portret
PR-activiteiten
Riichi
Ronalds analyse
Sponsoring
Toernooien
Toernooien Buitenland
Trainingsavonden
Valentijnstoernooi
Valentijnstoernooien
Van de leden
Van de voorzitter

Archief

december 2018
november 2018
oktober 2018
september 2018
juni 2018
mei 2018
maart 2018
februari 2018
januari 2018
november 2017
september 2017
augustus 2017
juni 2017
mei 2017
maart 2017
februari 2017
januari 2017
december 2016
november 2016
oktober 2016
augustus 2016
juni 2016
mei 2016
februari 2016
januari 2016
oktober 2015
september 2015
augustus 2015
juli 2015
juni 2015
mei 2015
april 2015
maart 2015
februari 2015
januari 2015
december 2014
oktober 2014
september 2014
augustus 2014
juli 2014
juni 2014
mei 2014
april 2014
maart 2014
februari 2014
januari 2014
december 2013
november 2013
oktober 2013
september 2013
augustus 2013
juni 2013
mei 2013
april 2013
maart 2013
februari 2013
januari 2013
december 2012
november 2012
oktober 2012
september 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
februari 2012
januari 2012
december 2011
november 2011
oktober 2011
september 2011
augustus 2011
juli 2011
juni 2011
mei 2011
april 2011
maart 2011
februari 2011
januari 2011
december 2010
november 2010
oktober 2010

Mogelijk gemaakt door

Bamboe Acht-blog

februari 2011

Heerlijk 'gekkenwerk'

Dat het meest recente Bondstoernooi voor mij gedenkwaardig was schreef ik al eerder (zie hier).
Die 18e december ontdekte ik ook dat een mahjongmarathon op 19 februari stond gepland. Zelf speelde ik al met het idee om iets dergelijks bij ons op de club te organiseren, maar Anton Kösters en Janine Scholtemeijer waren me voor en trokken het breder.
Uiteindelijk meldden zich 24 'zotten' aan voor dit evenement, waarbij twaalf teams een etmaal lang zouden mahjongen. In het huis van Janine in Almere stonden vijf mahjongtafels opgesteld waaraan permanent door 20 of 16 spelers werd gespeeld. Zes leden van onze club verschenen aan de start: Christien en Harry (Team Kal), Nino en Hans (GroenGroen) en Wil en ik. Wij speelden onder de intrigerende naam Jǜn Dōng. Op deze site betekenen kun je lezen dat de naamsdelen respectievelijk Bamboe Acht en Oostenwind betekenen.
Om 12 uur had iedereen een loopbriefje waaruit bleek dat werd gespeeld in twee rondes van 2 uur. Elke speler kwam negen partijen in actie en mocht driemaal twee uur rusten. Het door Anton op ingenieuze manier ontworpen schema was voor mij erg gunstig. Mijn rustmomenten lagen tussen 16.10u-18.15u, 0.30u-2.35u en 4.40u-6.45u en ik had dan ook weinig moeite om de uiteindelijke 25½ uur te volbrengen. Verrassend genoeg bleek dat echter voor bijna iedereen te gelden; sommigen (waaronder mijn teammaat) gingen zelfs niet eens even liggen. Deelnemers die de volledige nacht moesten doorspelen - zoals Hans - hadden het trouwens wel een stuk zwaarder. Van de rustende deelnemers werd verwacht dat ze de wel actieven van een natje en een droogje voorzagen en dat gebeurde probleemloos. Toen om 17.45u 'de Chinees' een overvloedige maaltijd bezorgde kon ik - samen met zeven anderen - rustig eten voordat ik aan de ononderbroken sessie van 375 speelminuten begon. Acht anderen konden vanaf 18.15u op de heerlijkheden aanvallen. De resterende acht konden aan de speeltafel hun maaltijd nuttigen (voordat die koud was).
Tot zover het praktische, organisatorische deel. Hoewel de resultaten er minder toe deden dan op een regulier toernooi waren er wel trofeeën voor het beste team en de beste speler. Beide klassementen baseerde de organisatie op het mahjongpuntentotaal, want tafelpunten konden de spelers niet scoren. De tactiek was dus niet je tafelgenoten voor te blijven, maar puur om zoveel mogelijk positieve rondes te 'draaien'. De Bamboe Acht'ers slaagden hierin helaas niet vaak genoeg, al maakte zeker Christien enkele waardevolle 'handen'.
In het individuele klassement was ik de beste clubspeler. Met 218 punten bezette ik de achtste plaats. Jǜn Dōng was ook het beste team van onze club met een zesde plek in de teamrangschikking.
Ik heb met volle teugen genoten van deze marathon. Het spelen verveelde geen moment en ik had (en heb nog steeds) het gevoel onderdeel te zijn (geweest) van bijzondere gebeurtenis. Datzelfde besef zag ik ook bij de andere marathonmannen en -vrouwen. Vooraf kon ik me geen voorstelling maken van wat dit evenement met me zou doen; zou ik knikkebollend fout op fout stapelen, zou ik op een bepaald moment niet meer kunnen tellen of scores berekenen, zou ik chagrijnig worden of enorm melig? Ik wist het niet. Nou, met slechts twee uurtjes welgemikte slaap, verstandig eten en geheelonthouding bleek het voor mij zonder bijwerkingen vol te houden. Wel vond ik het wat jammer dat ik niet genoeg heb gewerkt aan het teamgevoel. Ik ga eens bedenken hoe dat volgend jaar beter kan. Want wat mij betreft was dit het begin van een traditie!
 
ps. Rond half negen zondagochtend kwam mahjongnews-verslaggever Martin Rep op locatie poolshoogte nemen. Ziehier zijn reportage.

De spanning stijgt

Twee weken geleden plaatste ik me in mijn laatste competitievoorronde voor de finale op 26 april. Ik kon gisteravond dus rustig toezien hoe de strijd om de overige drie plaatsen zich ontwikkelt. Een goede manier om dat te doen is in de huid van een 'Jodocus' te kruipen en een steen te pakken en ongezien weer een ander weg te gooien. Ideaal is het als je dat kunt doen aan de tafel waar de voorlopige nummers 3 (Hans) en 4 (JanW) elkaar bekampen.
Hans had typisch zo'n avond waarop de mahjongs vanzelf komen. In dertien spelletjes maakte hij er zeven, sommige al na een steen of twintig. Christien en Jan zaten er eigenlijk voor spek en bonen bij (en ik al helemaal). Dankzij een prachtige, zelfgepakte 'upper three' beleefde Christien tenminste nog een hoogtepunt. JanW moet nu zijn laatste partij winnen, anders verdwijnt hij uit de top-4.
Met zijn overwinning verzekerde Hans zich ook van een plek in de play-off. Wil had het namelijk - net als in de vorige ronde - zwaar te verduren. Fons won de tafel soeverein, onder meer met een 'vier zuivere oplopende pungen'-mahjong. Nu Wil opnieuw een 'nul' scoorde ruikt de concurrentie nog onverwachte kansen. Opeens spelen Nelleke, Peter, Aty, René en Jeroen in de komende partijen nog ergens om.

Une première fois à Heemstede

Oeps! Daar vond ik mezelf opeens geconfronteerd met een zware en ongewone opdracht; een stuk schrijven voor de blog van de website van Bamboe Acht.
Het is zaterdagavond elf uur, het Valentijnstoernooi is afgelopen en ik zit te staren naar een maagdelijk stuk papier. Om te beginnen … was er de regen, die ervoor zorgde dat we niet de fiets konden pakken naar Heemstede. Als je me in mijn hart kijkt was ik daar, eerlijk gezegd,  niet zeer rouwig om… Krap twintig minuten met de auto en we bevonden ons voor de deur van de toernooilocatie. Daarachter ontdekte ik een magnifiek college dan niets heeft uit te staan met de sjofele Parijse pendanten.
Eerst een kopje koffie en vervolgens naar de registratietafel. Daar ontvingen we een schattig gouden hartje met ons spelernummer om op onze kleding te spelden. Erg charmant!
Alles was tot in de puntjes georganiseerd (or, as the French put it “Tout est réglé comme du papier à musique”).
De competitie startte om tien uur. Ditmaal begon ik mijn exploot gelukkig niet met een valse ‘chicken hand’ zoals in Berlicum, maar haalde de volle buit binnen in een partij-op-een-zakdoek (ik won met slechts 12 mahjongpunten). Deze overwinning werd helaas niet gevolgd door veel andere successen. Zouden de taartjes, cakes, drankjes en andere heerlijkheden die ik met smaak had verorberd dan toch … Werd ik dan gestraft voor mijn schrokkerige gulzigheid?
Niettemin - na twee gevoelige nullen te hebben geïncasseerd in de tweede en derde ronde – slaagde ik er met veel moeite in mijn toernooi nog enigszins te redden. Mijn vriend Eric was gelukkig zo genereus mij in de laatste ronde enkele mahjongs te gunnen, zodat ik achter toernooiwinnares Dimphy nog twee punten kon scoren. Daarvoor bedank ik hem hartelijk evenals de hele ploeg van Bamboe Acht voor de voortreffelijke organisatie van dit toernooi dat me veel mahjongplezier gaf. Vive la Saint Valentin!
Thérèse

Eerste finalist bekend

 
In het door Jan en Eric uitgedokterde competitieschema waren vijf inhaalavonden voorzien. Die blijken zo hard nodig dat ze een extra inhaalavond hebben gepland (op 29 maart). Mede dankzij Christien kan de kampioenscompetitie volledig haar beslag krijgen.
 
Tijdens de eerste inhaalronde trok de partij aan tafel 3 aller aandacht. Koploper Eric trof daar – met Yvonne en Wil - twee andere, doorgewinterder, competitiespelers. Op voorhand was duidelijk dat een van hen een veer zou moeten laten in de strijd om het bereiken van de play-off. Vorige week preludeerde ik al op een outsiderrol van JanvdB (bevrijd van een complex). Zijn inbreng bleek inderdaad cruciaal.
De ‘wong’ koos ditmaal duidelijk niet de kant van Wil. Nadat ze het openingsspel had gewonnen bleef ze verder van geluk verstoken. Toen Yvonne - met de westenwind als bondgenoot - een offensief inzette leek ze Erics zege te bedreigen. De Haarlemmer kreeg echter hulp uit onverwachte hoek. Jan pakte ook de zevende ‘tweeling’ zelf, legde zo Yvonne's opmars stil en snoepte zelfs nog een van van haar twee punten af.
Eric is nu uitgespeeld en stelde met de vier extra punten een plaats in de finale veilig. Slechts Hans, Wil en Aty kunnen hem nog passeren.
Aan tafel 1 woedde een spannende maar relaxte strijd, die Janny in haar voordeel besliste. René gooide in het laatste spel de winnende steen weg en daarmee ook de tafelwinst. Christien verdubbelde haar totaalscore door eenmaal mahjong te halen en er geen weg te geven. Haar resten nog twee partijen om de rode lantaarn te ontlopen. Nino bleef met lege handen achter.
Fons gunde zijn drie tafelgenotes helemaal niets. Mieke, Mirjam en Cock moesten lijdzaam toekijken hoe ze ‘in de min’ werden geduwd.
De nieuwe leden lijken hun draai wel hebben te gevonden. Zo wist Dini de huidige nummer 10 in het kampioenschap (Nelleke) te verslaan. Ook proefspeler Henny wist zich al aardig te handhaven. Ga zo door dames!
Het hoogtepunt van deze avond werd tot het laatst bewaard. Na een stief kwartiertje spelen vulden geluiden van opwinding De Princehof. Ze kwamen van ‘bakcoördinatrice’ Len en haar tegenspelers die daarmee Lens ‘jadehand’ onder de aandacht brachten. En dan hebben we het niet over een ‘gewoon’ jadespel. Nee, Len was pas tevreden met alleen pungen (waarvan 3 oplopend (!) en ook nog eens twee kongen). En dan had ze ook nog twee ‘bamboe achten’ van de hand gedaan… Kijk, bewonder en geniet!