Mahjongclub Bamboe Acht - Boodschap
RSS Fan worden

Bezorgd voor FeedBurner


Recente posts

.....et
Kampioen. Het is gelukt!
Kampioen OOSTperiode
Winst in een bloedstollende partij
Je blijft leren...

Categorieën

Bamboe Acht avonden
Bamboe Acht Overdag
Bekercompetitie
Clubtoernooi
Clubtoernooi 2015
Competitie
GDDO 2014
Inloopavond
Kampioenscompetitie
Koppelcompetitie
OEMC 2014 Straatsburg
Portret
PR-activiteiten
Riichi
Ronalds analyse
Sponsoring
Toernooien
Toernooien Buitenland
Trainingsavonden
Valentijnstoernooi
Valentijnstoernooien
Van de leden
Van de voorzitter

Archief

december 2018
november 2018
oktober 2018
september 2018
juni 2018
mei 2018
maart 2018
februari 2018
januari 2018
november 2017
september 2017
augustus 2017
juni 2017
mei 2017
maart 2017
februari 2017
januari 2017
december 2016
november 2016
oktober 2016
augustus 2016
juni 2016
mei 2016
februari 2016
januari 2016
oktober 2015
september 2015
augustus 2015
juli 2015
juni 2015
mei 2015
april 2015
maart 2015
februari 2015
januari 2015
december 2014
oktober 2014
september 2014
augustus 2014
juli 2014
juni 2014
mei 2014
april 2014
maart 2014
februari 2014
januari 2014
december 2013
november 2013
oktober 2013
september 2013
augustus 2013
juni 2013
mei 2013
april 2013
maart 2013
februari 2013
januari 2013
december 2012
november 2012
oktober 2012
september 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
februari 2012
januari 2012
december 2011
november 2011
oktober 2011
september 2011
augustus 2011
juli 2011
juni 2011
mei 2011
april 2011
maart 2011
februari 2011
januari 2011
december 2010
november 2010
oktober 2010

Mogelijk gemaakt door

Bamboe Acht-blog

maart 2014

De Reus van Rotterdam, of, Hoe gelukkig kan je zijn?

In de afgelopen 15 jaar ben ik wel een paar keer als laatste geëindigd, maar nog nooit met nul punten. Dat heb ik dus gisteren mogen meemaken bij de Reus van Rotterdam. Met een heerlijk zonnetje schuin voor, vertrokken Wil en ik uit Bennebroek. Ik had er zin in. Een dag eerder had ik nog tegen een collega gezegd dat ik inmiddels wel zo vaardig in het spel was dat ik op toernooien niet meer in de onderste regionen zou belanden. We hadden een discussie over de geluksfactor bij Mahjong en ik beweerde dat de betere spelers steeds wel boven kwamen drijven, maar dat het gegeven dat er daarbij toch behoorlijk wat wisselingen in de bovenste helft plaatvonden, een bewijs was voor de factor geluk. Onderweg naar Rotterdam, geloof het of niet, dacht ik nog aan de kwalificatie die ik mezelf had gegeven. Was het verstandig geweest het lot zo te tarten?

De eerste ronde was ik Oost, dat is voor mij vaak gunstig voor een hoge score. Ik speelde tegen organisator Ad en Wei, een Chinese studente die in Duitsland studeerde en met haar man hun eerste toernooi in Nederland kwamen spelen. Wei bleek een leuke, toegankelijke, meid. Dat is best bijzonder vanwege de taalbarrière. Ze sprak niet zo goed Engels, lieber Deutsch. Ze bouwde op een heel bijzondere manier haar muur en dat probeerde ze ons duidelijk te maken. Heel gemakkelijk en snel, zei ze. Je maakt drie muurtjes van zes twee hoog en schuift ze dan in drie etappes aan elkaar. Het gevolg was een muur met bochten en uitstekende en soms vallende stenen, die steeds klaar was als de andere drie muren al stonden. Verderop in het spel hield ik , behulpzaam als ik ben, extra ruimte vrij om haar haar eigen bouwsel er tussen te laten schuiven. Ik weet niet zeker of ze mijn opmerking  “Here is some extra space for your Chinese wall” , wel kon waarderen. Ik speelde die ronde goed. Gooide geen winnende steen weg, maar maakte slechts twee keer Mahjong, terwijl de anderen naar hartenlust Hu riepen, vaak ook nog zelf gepakt. Resultaat voor mij: nul punten.

De tweede ronde speelde ik als een krant. Ik mocht weer schrijven maar gooide vrijwel alle winnende stenen op tafel. Resultaat: nul punten. Kortom, als het niet mee zit, zit het tegen. Langer dan je lief is.

De derde ronde, na een heerlijk broodje kroket,  pakte ik het onbewust geheel anders aan. Ik was steeds na drie, vier weggegooide stenen, wachtend. Let wel: wachtend tot een ander Mahjong maakte. Resultaat: nul punten. Voor de statistiek en wetenschappelijk onderzoek naar de geluksfactor, ik was dit keer niet als Oost begonnen.

De laatste ronde, bleek het nieuws over mijn bijzondere prestatie al rond te gaan. Berry verwelkomde me aan tafel met: Ik begrijp dat jij graag voor de nul punten gaat… Ik mocht weer als Oost beginnen, we bleven heel dicht bij elkaar, speelden spannende spelletjes. We wisselden de Mahjongen af, althans dat deden de andere drie. Mijn resultaat: nul punten.
Gelukkig hebben we de foto’s nog.
De gelukkigen
Competitie:
Ad van der Linden (2e), Marleen Dewolf (1e), Dewi Satriasaputra(3e)
Volledige uitslag
 Recreanten:
Ada Swinkels (2e), Albert de Bakker (1e), Robert Bodde (3e)
Volledige uitslag
      
Meer foto's op de website van de ENMV
 

Internationale mahjongervaring in Temse

Eind 2013 zeiden Aty en ik tegen elkaar: "Zouden wij eens internationale ervaring met een tweedaagse toernooi gaan opsnuiven in het Belgische Temse?" Fijn plan, want een tweedaags toernooi in Temse betekent ook lekker eten, drinken en slapen in het nabij gelegen Sint-Niklaas. Op vrijdagavond treffen we daar Wil, Yvonne en Jeroen; de kleine Bamboe Acht-ploeg is compleet. In de hotellobby wordt die avond al mahjong gespeeld, onder andere door Fransen die ik de komende dagen nog vaker zal tegenkomen.
Een kwartiertje rijden van Sint-Niklaas ligt het kleine dorp Temse, waar onze vrienden van De Kleine 3 Draken een prettige ruime zaal met stille tafels hebben geregeld. Ze verzorgen de 92 deelnemers goed en efficiënt, die daardoor alle aandacht kunnen besteden aan in totaal zes ronden van twee uur.


In de 1e ronde speel ik met twee Fransen. Of beter gezegd: zij met mij, want ik zie alle hoeken van de mahjongtafel. Er wordt in hoog tempo gespeeld en nog sneller worden de punten bij een mahjong geteld. De twee Fransen winnen bijna alle spelletjes. Achteraf blijkt dat zij de Franse toppers zijn (dat had ik weer).  Na twee uur en 0 punten was ik een ervaring rijker. 
In de 2e ronde weer een Franse topper met twee Belgen, heerlijk gespeeld en een chicken hand gemaakt, wat met verbazing werd waargenomen. Na twee uur weer 0 punten, dus de stemming zat er lekker in.
De 3e ronde; het wordt nu toch wel een echte slijtageslag, begin ik enkele mahjongs te halen en weer een chicken hand. De lol in de kleine dingen komt langzaam terug.  Resultaat: 1 tafelpunt, maar min 462 punten, dat is dan wel weer even schrikken.
Een korte analyse uitgevoerd en ik denk te weten waar mijn verbeterpunten zitten. De historische uitspraak van Jeroen helpt dan ook altijd wel: iedere hand biedt nieuwe kansen. Na drie rondes, sta ik op plek 90 en de rode lantaarn dreigt.   De resultaten van Yvonne, Aty, Wil en Jeroen zijn wel beter, maar we breken nog geen potten.  


Kleine drie draken op het toernooi met die naam
Op zondag om 10.00 uur begint de 4e ronde en het spel loopt gelijk heel anders: ik maak mahjong en de 'wong' is in de buurt. Zeer geconcentreerd spelen helpt altijd. En wat zelden lukt, lukt me nu wel: mahjong self-pick met de kleine 3 draken: 79 punten en dat maal 3. De schrijvende Fransman kan dit niet uitrekenen, zelfs niet met een rekenmachine. De scheidsrechter schiet te hulp en ik sta opeens meer dan 300 punten in de plus. Heb ik nog nooit meegemaakt. Nu zien vast te houden. Ik wijzig mijn strategie, ga behoudend spelen en geef soms een mahjong weg aan degene die mahjong kan maken met weinig punten. Na twee uur inspannend spelen heb ik nog 181 punten over en 4 tafelpunten, een heerlijk gevoel. In de 5e ronde weer lekker vlot gespeeld, maar tegen de winnaar was geen kruid gewassen, dus 2 tafelpunten en een positief aantal punten. Even lekker met Aty buiten gelopen en onze ervaringen uitgewisseld. Aty had inmiddels ook al fraaie resultaten behaald: 9 tafelpunten.
Op naar de
6e ronde
, de 'wong' zit bij mij op schoot. Goed blijven opletten, maar met fraai combinatiespel haal ik wel wat mahjongs. Ik haal weer 4 tafelpunten. Resultaat: 1e dag 1 tafelpunt met heel veel minpunten en de 2e dag 10 tafelpunten met veel pluspunten. Een grote ervaring rijker geworden en het is fijn mahjongen bij onze Belgische vrienden. Volgend jaar weer.

Klasseringen van de Bamboe Acht'ers in Temse: Aty 23e, Yvonne 28e, Jan 41e, Jeroen 58e en Wil 80e.
Volledige uitslag

'Ik ken het spel van vroeger': mahjongdemo in De Pijp

Na een heerlijk ontbijtje om 8.40 uur ging ik op weg naar de Pijp. In de auto met mahjongtafel, mahjongspel en fototoestel vol verwachting van wat de dag gaat brengen. Na het parkeren bij het gemeentehuis Heemstede kom ik gelijk al Leny en Monique tegen. Gezamenlijk lopen we naar de Pijp. We kijken nog even vol trots in de “mahjongetalage”.
Ronald Roelen, de eigenaar van de Pijp, verwelkomt ons en maakt in de winkel een plekje vrij om te kunnen mahjongen. Ondertussen vertelde hij over de belangstelling voor het spel en de vereniging op basis van de mooie etalage. Er waren zelfs mensen die vertelde dat ze meerdere malen waren wezen kijken en niet konden wachten tot zaterdag om te zien hoe wij zouden spelen.
De Pijp is een leuke winkel waar de hele dag door klanten komen. Op zaterdag waren de twee meest gemaakte opmerkingen wel “ik ken het spel van vroeger” en “wat leuk dat jullie hier een demo geven”. Voor wat betreft de opmerking “ik ken het spel van vroeger” bleek bij verdere navraag wel dat de meeste mensen niet volgens de MCR-regels speelden. Deze internationale toernooispelregels zijn dus minder bekend bij het algemene publiek.

Van 9 tot 12 uur speelden Marianne, Leny, Monique, Fons en ik. Regelmatig gaven we met veel enthousiasme uitleg over het spel en onze mahjongclub, Bamboe Acht. Veel mensen namen een folder mee. Er is zeker belangstelling voor de open avond en de beginnerscursus. Van 1 tot 4 uur speelden WilP, Marjolijn, Irene, Eric, Luuk en ik. We speelden met veel plezier en wisselden elkaar regelmatig af. Hierdoor kon iedere keer iemand anders uitleg geven aan belangstellenden. Leuk om te zien dat klanten die ’s morgens waren geweest toch ook ’s middags nog een kijkje kwamen nemen. Een ander opmerkelijk verschil was wel de tijd die belangstellenden namen voor het spel. Dat varieerde van een vluchtige blik met herkenning van het spel tot ruim een half uur kijken en vragen stellen.


Een uitzonderlijk moment van de dag was wel een mevrouw die trots haar eigen mahjongspel kwam laten zien. Het spel was volgens haar minimaal 100 jaar oud en moest zeker in de familie blijven.
De tijd ging snel en om even over vieren ruimden we de spullen weer op. Ronald Roelen was ook zeer tevreden over de dag. Hij laat de etalage voorlopig nog even in tact en staat open voor nog een demo-dag. Ik wil iedereen die een bijdrage heeft geleverd aan het tot stand komen van de etalage en demonstratie bedanken. Hierop mogen we best trost zijn. Kijk nog even naar de foto’s.